Welkom bij de familie Gerard: ^{“Thuis is ontspanning. Vrijheid. Dat je kan zijn wie je bent,”}

Familie Gerard

Helene werd geboren in Suriname en Audley op Curaçao. Allebei kwamen ze als tieners naar Nederland, waar ze elkaar ontmoetten in de zorg. Het werd het begin van een leven dat altijd in het teken stond van samen zorgen; voor anderen én voor elkaar.
In Hoorn brachten Helene en Audley hun kinderen groot. Jarenlang woonden ze er met veel plezier totdat hun kinderen, die inmiddels zelf ook allemaal kinderen hebben, één voor één naar Almere verhuisden. De zes kleinkinderen hebben Helene en Audley regelmatig over de vloer. Hoewel ze officieel met pensioen zijn, blijven ze actief. Helene begeleidt nog een cliënt en denkt erover opnieuw een opleiding te volgen om weer met medicatiebegeleiding aan de slag te gaan. Daarnaast helpt ze veel met oppassen op de kleinkinderen en volgt ze met plezier pilateslessen. Audley werkt nog steeds als relatie- en traumatherapeut, ondersteunt collega’s binnen de GGZ en speelt in niet één maar twee bands. “Ik moet altijd iets te doen hebben,” lacht hij. Hun leven is rijkelijk gevuld, maar in balans, precies zoals ze dat fijn vinden.

De dag van morgen

Helene en haar man Audley hebben altijd voor anderen gezorgd. Professioneel, als psychosociaal therapeut en GGZ-relatietherapeut. Privé, voor hun kinderen, kleinkinderen en een hechte familiekring die zich uitstrekt van Suriname tot Curaçao. Maar nu ze zelf richting een nieuwe levensfase gingen, kwam die ene vraag steeds nadrukkelijker naar voren: Hoe ziet onze dag van morgen eruit?

De stap om bij je dochter in de tuin te gaan wonen

De drie kinderen van de familie wonen al jaren in Almere, waardoor de wens om dichterbij te wonen langzaam groeide. Toen dochter Priscilla een vrijstaande woning liet bouwen met een diepe tuin, kwam er een ineens een nieuwe mogelijkheid in beeld. “Zou het niet iets zijn als jullie bij ons komen wonen?” vroeg Priscilla. Het voelde meteen goed. “Het idee gaf honderd procent enthousiasme,” zegt Helene zonder aarzeling. Wel stond één ding vast: ze wilden hun eigen plek behouden. Niet ín huis wonen, maar op het erf, met een eigen voordeur en een eigen ritme. Toen ze tijdens een persoonlijk gesprek met Thijs bij Domuscura ontdekten dat ze een volwaardige woning konden ontwerpen, inclusief drie kamers, zodat er ruimte is voor een muziekruimte voor Audley en straks een moestuintje voor Helene, was de keuze snel gemaakt.“In de zorg zie je dat veel keuzes pas worden gemaakt als het eigenlijk al moet,” vertelt Audley. “Wij wilden dat anders doen.” De (pre)mantelzorgwoning geeft rust. Ze blijven zelfstandig wonen, maar weten dat zorg dichtbij is als het ooit nodig wordt. Helene: “Het idee dat je niet naar een verpleeghuis hoeft, maar wel ondersteuning kunt krijgen, voelt heel prettig.”

Iedereen is welkom, maar het blijft onze eigen plek

Thuis gaat voor Helene en Audley over vrijheid én verbinding. Hun woning is hun eigen plek, waar ze zich kunnen terugtrekken wanneer ze rust willen. De deur dicht betekent privacy. De deur open betekent contact. “Iedereen heeft momentjes voor zichzelf nodig,” zegt Audley. “Ook de kinderen en kleinkinderen. Soms zeggen ook de kleinste van de familie: ‘Ik wil even alleen zijn.’ Dat vinden wij heel normaal.” Het evenwicht tussen samen en apart is vanzelfsprekend in hun familie; het hoeft niet besproken te worden. En mocht dat in de toekomst wel nodig zijn zien ze daar alle ruimte toe.

De reacties van hun omgeving waren vrijwel allemaal positief. Veel mensen zijn verrast door wat er mogelijk is met een mantelzorgwoning. “Sommigen zijn zelfs jaloers", lacht Audley. “Collega’s vroegen: hoe doe je dat, zo dicht bij je kinderen wonen? Maar voor ons is het natuurlijk. We hebben altijd een hechte band gehad.” Hij merkt dat hun verhaal anderen inspireert. “Kennissen zijn nu aan het kijken of ze dit ook kunnen doen. Ze wisten niet dat je een mantelzorgwoning kunt ontwerpen zoals je zelf wilt.” En dat het zelfs ook mogelijk is om een mantelzorgwoning te huren.

Familie dichtbij

Voor Helene en Audley is familie altijd een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven. Zo gaan ze met de hele familie op vakantie, vieren feestdagen met grote groepen en organiseren regelmatig feesten en partijen. Nu gaat dat allemaal nog makkelijker. “We houden van feesten en gezellig bij elkaar zijn,” zegt Helene. “En nu hebben we op het erf de ruimte om iedereen te ontvangen.”

De mantelzorgwoning brengt hen dichter bij hun kinderen en kleinkinderen, maar met behoud van hun eigen thuis. Audley vat het eenvoudig samen: “Je eigen plek is belangrijk. Maar dichtbij familie zijn is dat ook.” Helene voegt toe: Het geeft het gevoel dat je gezien wordt, en dat je op je eigen tempo kan leven, met mensen die je lief zijn binnen handbereik. Nu vooral voor de gezelligheid maar in de toekomst wellicht ook als we wat extra ondersteuning kunnen gebruiken.