In Nederland groeit de vraag naar kleine en flexibele woonoplossingen zoals familiewoningen. Uit berichtgeving van De Gelderlander blijkt dat er een enorme vraag is naar woningen op eigen erf. In verschillende gemeenten komen maandelijks meerdere aanvragen binnen.

Dat sluit aan bij bredere landelijke trends: vergrijzing, een aanhoudend woningtekort en de wens om langer zelfstandig te blijven wonen. Huiseigenaren staan bovendien steeds positiever tegenover het idee om een extra woning op hun perceel te realiseren.

‍

Een familiewoning is geen aparte technische categorie woning. Het gaat om een zelfstandige woonruimte op het erf van een bestaande woning, bedoeld voor familieleden. De woning moet, net als andere woningen, voldoen aan de geldende bouwtechnische eisen uit het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl).

Het belangrijkste verschil met een mantelzorgwoning zit in het gebruik. Bij een mantelzorgwoning moet sprake zijn van een mantelzorgrelatie. Voor een familiewoning is geen mantelzorgbehoefte nodig. Volgens de beoogde nieuwe landelijke regeling kan een familiewoning voor eerstegraads familie, zoals ouders of kinderen, onder bepaalde voorwaarden vergunningvrij op het achtererf worden geplaatst.

Hierdoor wordt wonen op het erf toegankelijk voor meer families. Denk bijvoorbeeld aan ouders die alvast dichter bij hun kinderen en toekomstbestendig willen wonen, of volwassen kinderen die door de krappe woningmarkt moeilijk een betaalbare woning kunnen vinden.

‍

‍

Een familiewoning kan onder de nieuwe landelijke regeling vergunningvrij worden geplaatst wanneer aan de daarvoor geldende voorwaarden wordt voldaan.

Daarbij gelden onder andere de volgende regels:

• de woning wordt geplaatst op het achtererfgebied van het perceel;
• hoeveel er gebouwd mag worden, hangt af van de grootte van het bebouwingsgebied en de bestaande bijbehorende bouwwerken. Hiervoor geldt een staffel, waarbij de totale oppervlakte aan bijbehorende bouwwerken kan oplopen tot maximaal 150 m²;
• ten minste één bewoner van de familiewoning heeft een eerstegraads familierelatie met ten minste één bewoner van de hoofdwoning. Hieronder vallen volgens de regeling onder andere ouders, kinderen, stief- en adoptieouders en -kinderen en schoonouders.

Voldoet een situatie niet aan de voorwaarden voor de landelijke vergunningvrije regeling? Dan betekent dit niet automatisch dat een familiewoning onmogelijk is. Een gemeente kan via het omgevingsplan ruimere mogelijkheden bieden of in bepaalde situaties een omgevingsvergunning verlenen.

‍

Een familiewoning wordt op het eigen achtererf geplaatst, bij de bestaande hoofdwoning waar het familielid woont. Onder de landelijke regeling is vergunningvrij plaatsen op het voorerf niet mogelijk.

Nee. Een familiewoning hoeft niet verplaatsbaar te zijn.

Onder het beoogde Besluit versterking regie volkshuisvesting is een familiewoning vooral een aanduiding voor het gebruik van de woning: zelfstandige woonruimte op het eigen achtererf voor familieleden die onder de regeling vallen. De landelijke regeling kan zowel betrekking hebben op een nieuw bijbehorend bouwwerk als op het gebruik van een bestaand bijbehorend bouwwerk. Er staat geen algemene eis dat een familiewoning verplaatsbaar moet zijn.

‍

‍

Er is meestal geen vaste minimale afstand. Wel moeten de woningen functioneel bij elkaar horen en binnen het erf passen. De familiewoning staat altijd in het achtererfgebied, minimaal 1 meter achter de voorgevel van de hoofdwoning.

‍