^{Gepubliceerd door Thijs van Gestel}

Er kwam deze week goed nieuws uit Den Haag: minister Boekholt-O'Sullivan trekt €420 miljoen extra uit voor seniorenwoningen, gelijkvloers en het liefst in een hofje. Mooi initiatief, en het is fijn dat ouderenhuisvesting eindelijk de aandacht krijgt die het verdient. Maar wie, zoals ik, al jaren bezig is met de bouw van zorgwoningen weet: geld alleen is zelden het probleem. Tussen "we hebben budget" en "er staat een huis" ligt in Nederland doorgaans een traject vol procedures, bezwaarschriften en bestemmingsplanwijzigingen. Een traject van de lange adem dat eerder aan een file op de A12 doet denken: je staat ongewenst met zijn allen stil maar je weet zelden waarom...

In de praktijk lopen wij tegen drie knelpunten, die helaas niet enkel met geld zijn op te lossen. #1 de doorlooptijd van projecten: een gemiddeld nieuwbouwtraject voor seniorenwoningen duurt jaren. Ouderen die nú hulp nodig hebben, wonen dan allang niet meer zelfstandig. #2 het vinden van geschikte locaties: grond is schaars, gemeenten zijn voorzichtig, en "even een plek zoeken" is in Nederland vaak als zoeken naar een speld in een hooiberg. #3 de betaalbaarheid voor senioren zelf: veel ouderen hebben het geld niet liggen, terwijl ze vaak wél vermogen hébben alleen niet in de vorm van een bankrekening.

Dat laatste punt is misschien wel het meest onderschatte. Veel senioren zitten letterlijk op hun oplossing: hun huis. De overwaarde die daarin verstopt zit, kan worden ingezet door de bestaande hypotheek op te hogen. Geen ingewikkelde constructies, geen huis verkopen, ‘gewoon’ het vermogen gebruiken dat er al is. Het is een beetje alsof je al jaren een volle koelkast hebt, maar nooit hebt gecheckt wat erin zit omdat je gewend bent geraakt aan afhaaleten.

Aan de bouwkant zelf is ook winst te behalen door efficiënter te bouwen. Prefab houtbouw zorgwoningen kunnen binnen ongeveer vier maanden staan: van bestelling tot bewoning. Ze zijn volledig conform het ‘Besluit bouwwerken leefomgeving’ (BBL), en de CO₂-uitstoot ligt aanzienlijk lager dan bij traditionele bouw. Geen betonmolen die weken draait, geen kilometers aan grondstoffen die eerst de halve wereld over moeten.

Het mooie is dat dit geen toekomstmuziek hoeft te zijn en is. Zo wachten wij niet af tot gemeenten met pasklare locatie’s komen. Wij zoeken zelf actief naar gemeentelijke grond waar gebouwd kan worden, omdat we ervan overtuigd zijn dat er nu gebouwd moet worden. Niet nog een taskforce, niet nog een verkenning, niet nog een rondetafelgesprek. Maar bouwen zodat senioren: nu kunnen doorstormen en de gehele markt weer wat lucht krijgt.  

Daarom een oproep aan minister Boekholt-O'Sullivan, aan gemeenten, woningcorporaties en zorgorganisaties: laten we het momentum van deze €420 miljoen niet laten verdampen in procedures maar met elkaar kijken naar oplossingen die er al liggen (betaalbaar, snel en duurzaam). Zo maken we met elkaar maximaal gebruik van deze miljoenen. Geld, gecombineerd met lef, positieve energie en de wil om nu te bouwen, wél. Ik ga hierover in ieder geval graag het gesprek aan.

‍